Eva Papadaki- Creativity Unbound

Δημιουργικότητα χωρίς όρια

Είναι καλλιτέχνης; Είναι μάνατζερ; Είναι επιχειρηματίας; Η Εύα Παπαδάκη δεν κατατάσσεται, δεν χωρά σε καμία κατηγορία, δεν αντέχει σε δεδομένα όρια. Γιατί αναπαράγει και αναπαράγεται διαρκώς, αναγεννάται -ευτυχώς- όχι από στάχτες, «παίζει» με τη ζωή, κλείνει το μάτι σε όνειρα και πλάνα. Η εταιρεία-παιδί της “10ΑΜ” γέννησε το “10ΑΜ Apotheke” και το “10AM Lofts”. Ξέρεις γιατί; Γιατί Μπορεί! Μπορεί να διαχειρίζεται καλλιτέχνες και να οργανώνει projects, να επιλέγει υγιεινές τροφές, βότανα και προϊόντα ομορφιάς και ευεξίας αλλά και να ομορφαίνει την πόλη με υψηλής αισθητικής lofts, διαμάντι αρχιτεκτονικής, που φιλοξενούν ανθρώπους από όλη τη γη που φεύγουν με αυτή τη γεύση από την Ελλάδα. Γιατί η Εύα θα μας βγάλει ασπροπρόσωπους. Η Εύα, η ευαίσθητη -ας μην το φωνάζει, η ενοχική -που το παλεύει, η δημιουργική -μια συνεχής μάχη στο fast forward. Η Εύα η εξωστρεφής και ευγενής με το χαμόγελο που κρύβει τα δικά της ανθρωπένια καλά και βαθιά κάνοντας συνειδητά προσωπικές προσπάθειες για να μην επιβαρύνει -νιώθω- ποτέ τους γύρω της.

Aπό τη Μία Κόλλια
Φωτογραφίες: Μαίρη Λεονάρδου

Εύα, ας πάμε πίσω στην αρχή. Πώς ήσουν όταν τελείωσες το σχολείο; Ποια ήταν τα όνειρά σου;

Όταν τελείωσα το σχολείο, είχα κάποια μικρά όνειρα – μερικά από αυτά ήταν δανεικά από τον παππού μου. Είχε πάντα στο μυαλό του το πανεπιστήμιο και ήθελε να γίνω δικηγόρος. Εγώ, από την άλλη, ήμουν επηρεασμένη και από την οικογένεια της μητέρας μου, η οποία ασχολούνταν με τα ξενοδοχεία και τον τουρισμό. Κάπου στη μέση τα όνειρα λοιπόν.

 Είχε τόσο μεγάλη επιρροή ο παππούς πάνω σου;

Ω, ναι! Και η μόνη λέξη που άκουγα από εκείνον ήταν «Πανεπιστήμιο, πανεπιστήμιο». Δεν ήταν μόνο για τους καλούς βαθμούς, αλλά για τη γνώση γενικότερα.

 Και πώς μεταπήδησες στη μόδα;

Η αγάπη αυτή, αν θα το πιστέψεις ξεκίνησε από τη… γλώσσα. Από μικρή με εντυπωσίαζε το πώς κάποια παιδιά – τα οποία βεβαίως ήταν παιδιά τουριστών που διέμεναν στο ξενοδοχείο του παππού μου, δηλαδή ξένα-, μόλις 7-8 χρονών μιλούσαν τέλεια αγγλικά – ήθελα και εγώ. Δεν μπορούσα να καταλάβω ότι αυτό συνέβαινε γιατί απλά ήταν από την Αγγλία. Οπότε άρχισα να αγοράζω περιοδικά αγγλικά και να διαβάζω κείμενα για εξάσκηση. Αυτά τα περιοδικά ήταν φυσικά περιοδικά μόδας. Όταν ένιωσα ότι μου αρέσει πολύ και θα ήθελα να ασχοληθώ, να μάθω περισσότερα, συνειδητοποίησα ότι δεν υπήρχε πανεπιστήμιο να τη σπουδάσεις και αυτό υπήρξε μεγάλο πλήγμα για μένα.

 Και γιατί δεν πήγες στο εξωτερικό;

Πήγα αργότερα. Αφού, λοιπόν, δεν μπορούσα να σπουδάσω μόδα, στράφηκα στο μάρκετινγκ, γιατί ήθελα κάτι κοντινό στο lifestyle. Διάλεξα να δηλώσω μάρκετινγκ στην ΑΣΟΕΕ, αλλά δεν τα κατάφερα να περάσω λόγω των πολύ υψηλών βάσεων. Οπότε συνέχισε με σπουδές στο Deree, στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και ΜΜΕ.

Στη συνέχεια πήγα στο Λονδίνο για ένα μεταπτυχιακό στο Media Management στο Saint Martins. Ήταν εκεί που άρχισα να εστιάζω στο όνειρό μου και συνειδητοποίησα ότι όλα δείχνουν πως θα έκανα κάτι πιο πρακτικό, σχετικό με media και την επικοινωνία με την ευρύτερη έννοια του όρου, αλλά στην πράξη αφού αυτό το κάτι πιο πρακτικό και κοντά στις επιθυμίες μου.

 Εκεί πήρες την απόφαση για το επαγγελματικό σου μέλλον;

Μετά τις σπουδές μου, αποφάσισα να επιστρέψω στην Ελλάδα και ξεκίνησα να δουλεύω ως agent σε ένα πρακτορείο μοντέλων.  Όπως αντιλαμβάνεται εύκολα κάποιος ήταν δύσκολο να το ομολογήσω στον παππού και στην οικογένειά μου, οπότε τους έλεγα ότι δουλεύω σε μια μεγάλη διαφημιστική εταιρεία. Μετά από κάποια χρόνια είχα πρόταση από το Λονδίνο, αμφιταλαντεύτηκα για το αν θα έπρεπε να μείνω στην Ελλάδα κατά την οικονομική κτίση και τελικά έμεινα και έτσι έγινα το 10ΑΜ.

Aλήθεια, 10ΑΜ τι σημαίνει;

Είναι το ακρωνύμιο 10 Artists Management , επειδή όταν ξεκίνησα εκπροσωπούσα 10 καλλιτέχνες! Ημουν ενθουσιασμένη.

Και αυτός ο υπέροχος χώρος στον Κεραμεικό, πώς προέκυψε;

Ξεκίνησα να δουλεύω από το σπίτι στην αρχή, καθώς δεν είχα γραφείο. Όταν όμως το γραφείο άρχισε να μεγαλώνει και χρειαζόμουν έναν χώρο για να κάνω ραντεβού και να συναντώ τους καλλιτέχνες, άρχισα να ψάχνω ένα κατάλληλο μέρος. Έτσι, βρήκα αυτό το κτίριο, με διαθέσιμο τον δεύτερο όροφο τότε. Ο χώρος ήταν ιδανικός γιατί ήθελα κάτι που να μπορεί να λειτουργεί και σαν στούντιο για φωτογραφίσεις. Αρχιτεκτονικά, το κτίριο δεν έχει καθόλου εξωτερικές κολώνες, πράγμα που το καθιστά μοναδικό.

Πολύ ενδιαφέρον! Ποια ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη που ανακάλυψες στο κτίριο;

Όταν το ανακαλύψαμε με την αρχιτέκτονά μου, βλέπαμε κάτι σκιές στο ταβάνι και συνειδητοποιήσαμε ότι όλη η στατικότητα του κτιρίου στηρίζεται σε αυτά τα τετράγωνα στο ταβάνι που είχαν καλυφθεί – μόλις τα αποκαλύψαμε, δημιούργησαν αυτή την εντυπωσιακή πλακόστρωση στο ταβάνι.

Ένα, σχεδόν τυχαίο, αριστούργημα της αρχιτεκτονικής!

Πράγματι! Αρχικά, τον χρησιμοποίησα σαν γραφείο και στούντιο, αλλά αργότερα τον μεταμόρφωσα σε διαμέρισμα. Τώρα πια, το κτίριο διαθέτει διάφορους χώρους που νοικιάζω, ενώ έχει γίνει και σημαντικός χώρος για φωτογραφικές και κινηματογραφικές παραγωγές. Είναι αρκετοί οι καλλιτέχνες που έχουν αγοράσει χώρους εδώ. Το κτίριο είχε αρχικά χρησιμοποιηθεί για αποθήκες τροφίμων, αλλά τώρα έχει καλλιτεχνική ψυχή – αφού στους δύο ορόφους που δεν είναι έχω εγώ ζουν ένας ζωγράφος και μία light designer. Το γεγονός ότι βρεθήκαμε εδώ, καλλιτέχνες και δημιουργοί, του έχει δώσει αυτήν τη μοναδική ταυτότητα. Επίσης, έχω δημιουργήσει ένα κατάστημα στο υπόγειο που ανοίγει κάθε Σαββατοκύριακο, ενώ παράλληλα οργανώνω διάφορες εκδηλώσεις σε όλο το κτίριο.

Η ιδέα για το κατάστημα τα σαββατοκύριακα ξεκίνησε όταν συνειδητοποίησα ότι υπήρχε ζήτηση για αυθεντικά προϊόντα από την Κρήτη και ήθελα να προσφέρω κάτι που να συνδέεται με τις ρίζες μου. Με ρωτούσαν συνεχώς για τα προϊόντα που χρησιμοποιώ και πού θα μπορούσαν να τα βρουν, οπότε αποφάσισα να δημιουργήσω αυτόν το χώρο, μια ευκαιρία, δηλαδή, να μοιραστώ τα αγαπημένα μου προϊόντα με τον κόσμο.

 Ποια προϊόντα μπορεί να βρει κάποιος στο μαγαζί σου;

Το μαγαζί είναι γεμάτο με αυθεντικά προϊόντα από την Κρήτη – από κεριά και αφρόλουτρα μέχρι βιολογικά τρόφιμα. Όλα είναι επιλεγμένα με προσοχή και συνδέονται με την τοπική παράδοση, κάτι που απολαμβάνω πολύ και θέλω να το μοιραστώ με τους επισκέπτες μου. Με ενθουσιάζει, δε, το γεγονός ότι πολλές φορές οι πελάτες από το εξωτερικό έρχονται και μας ζητούν να τους δείξουμε τα προϊόντα από κοντά. Έτσι, ξεκίνησε και η ιδέα για το site και την online παρουσία μας. Επρεπε να προσφέρω στον κόσμο έναν εύκολο τρόπο να έρθουν σε επαφή με ό,τι αγαπάμε στην Κρήτη.

Ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που έχεις αντιμετωπίσει σε όλη αυτή την πορεία;

Πολλές, αλλά η πρώτη και μεγαλύτερη δυσκολία ήταν να επιμείνω στην αρχή, σε μια περίοδο γεμάτη προκλήσεις και ανατροπές, κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης που άλλαξε τα πάντα. Από τη μια στιγμή στην άλλη, έπρεπε να βρω τρόπους να παραμείνω δημιουργική και να μην εγκαταλείψω τα σχέδιά μου.

Η δεύτερη αφορά στη διαχείριση των ανθρώπων με τους οποίους συνεργάζεσαι, που ο καθένας έχει τη δική του προσωπικότητα. Εν τω μεταξύ είναι καλλιτέχνες, οπότε εκτός από την επαγγελματική σχέση που έχεις μαζί τους, είσαι λίγο και σαν… ψυχολόγος τους. Έχεις να αντιμετωπίσεις σχέσεις που εν δυνάμει μπορεί να λειτουργήσουν και ανταγωνιστικά, οπότε εσύ πρέπει να κρατάς τις ισορροπίες. Άρα είναι μια καθημερινή μάχη σύνδεσης, διχασμών και επαναφοράς αλλά και επαναπροσδιορισμού με ανθρώπους – και αυτό είναι ψυχοφθόρο. Εγώ την τεράστια χαρά να πω ότι 12 χρόνια τώρα δεν έχει φύγει ποτέ κάποιος καλλιτέχνης. Ασφαλώς και είναι κάτι που μπορεί να συμβεί και δεν θα το θεωρήσω σαν απόρριψη, αλλά είναι ωραίο που καταφέρνουμε πάντα να λύνουμε ό,τι και να προκύψει.

Εσύ κάνεις ψυχοθεραπεία για να βοηθιέσαι;

Κάνω τα πάντα! Εχω ψυχολόγο, healer, κάνω γιόγκα, μασάζ… Στην πραγματικότητα, είμαι ένας πολύ εύθραυστος άνθρωπος που προσπαθεί πολύ να δουλέψει με τον εαυτό του για να οριοθετηθεί και να ξεχωρίσει το τι παίρνει προσωπικά και τι όχι, Στην αρχή τουλάχιστον ήμουν πάρα πολύ «μέσα» σε όλα, έμπαινα με το 100% μου και ζούσα τα πάντα προσωπικά. Είχα ακούσει πάρα πολλές φορές τη φράση «μην το παίρνεις προσωπικά». Προφανώς και θα το πάρω προσωπικά, αφού εγώ οδηγώ το όχημα! Νιώθω μια τεράστια ευθύνη για όλα και ενοχή ταυτόχρονα. Όμως, με προσωπική εργασία, έμαθα πια να κάνω ένα βήμα πίσω, να δίνω χώρο, να μην λειτουργώ εν βρασμώ στο εν βρασμώ του άλλου και να προστατεύομαι.

Μπορεί να συμβούν μαγικά πράγματα όταν δίνεις χρόνο και χώρο αλλά είναι δύσκολο να το μάθεις ∙ είναι μεγάλη αλήθεια αυτή.

Και τα χρήματα, πόσο σημαντικά είναι τελικά;

Με την έννοια της υποστήριξης για να ξεκινήσεις κάτι, φυσικά και παίζουν ρόλο και εγώ ομολογώ πως είχα ένα back up πάντα, ανεξαρτήτως τού ότι ήθελα να μην ζητάω και να μπορώ να σταθώ μόνη μου. Τώρα, ως προς τη δουλειά, και εδώ σημασία έχει η επικοινωνία. Ό,τι και να κάνεις, ο άλλος βλέπει ότι πας να του πάρεις χρήματα. Οπότε, αν μπορέσεις να ακουμπήσεις την ψυχή του και να νιώθει οργανικά ότι θέλει κάτι, τότε βγαίνουν τα χρήματα από τη μέση και μένει η ουσία. Τέλος, ας μην γελιόμαστε, τα χρήματα είναι σημαντικά για να εξελίξεις αυτό που κάνεις και πάνω από όλα για να μπορείς να πληρώσεις ανθρώπους. Γιατί εγώ αυτή τη στιγμή δεν θα ήμουν χωρίς την ομάδα μου. Όχι, δεν τα κατάφερα μόνη μου γιατί έχω είκοσι άτομα που δουλεύουν στο γραφείο. Έχω έναν πολύ καλό δικηγόρο, έναν πολύ καλό λογιστή, μία ομάδα που με υποστηρίζει 100% με την οποία είμαστε μαζί από την πρώτη μέρα που άνοιξα αυτή τη δουλειά. Οπότε, θέλω όσοι δουλεύουν να είναι ευχαριστημένοι και ικανοποιημένοι, όσο και όσοι μας επιλέγουν για συνεργασία ή για αγορές. Και για όλα αυτά, πρέπει να επενδύεις. Οπότε, ναι, έχουν σημασία και τα χρήματα και για να επιβραβεύεις και για να επιλέγεις το καλύτερο. 

 Ισορροπία προσωπικής με επαγγελματική ζωή; Επιτυγχάνεται;

Δύσκολα, αλλά ναι. Νομίζω όμως πως χρειάζεται χρόνος για να καταλάβεις βαθιά και αληθινά τι είναι αυτό που πραγματικά θέλεις, πέρα από κοινωνικές προσδοκίες ή πράγματα που θεωρούμε δεδομένα για τη ζωή μας. Για πολλά χρόνια θυμάμαι να συζητάω με τον γυναικολόγο μου για το θέμα ενός παιδιού σχεδόν σαν να μιλούσα για ένα project και όχι για τη γέννηση ενός ανθρώπου. Και αυτό από μόνο του έλεγε πολλά για εμένα και για το πώς ένιωθα βαθιά μέσα μου.

Δεν ήταν ποτέ απόρριψη της μητρότητας. Ίσα ίσα, θεωρώ τη γέννηση και τη φροντίδα ενός παιδιού ίσως το πιο συγκλονιστικό πράγμα στη ζωή. Απλώς κάποια στιγμή κατάλαβα ότι η δική μου ανάγκη έκφρασης και δημιουργίας πήρε άλλη μορφή. Με βοήθησε πολύ μια συνέντευξη της JJ Martin από το La DoubleJ, η οποία έλεγε πως κάποιοι άνθρωποι γεννούν παιδιά και κάποιοι άλλοι γεννούν κόσμους, ιδέες, έργα και κοινότητες. Ένιωσα τεράστια ταύτιση με αυτό και μια βαθιά ανακούφιση, γιατί κατάλαβα ότι δεν χρειάζεται όλοι να εκφραζόμαστε με τον ίδιο τρόπο για να είμαστε ολοκληρωμένοι. Το μόνο που σκέφτομαι καμιά φορά, πιο χιουμοριστικά, είναι μήπως κάποτε ζηλεύω λίγο τις φίλες μου όταν θα μιλάνε για τα εγγόνια τους!

Creativity Unbound

Is she an artist? A manager? An entrepreneur? Eva Papadaki defies classification, does not neatly fit into any category, and cannot be confined by conventional boundaries. She constantly reinvents her work and herself rising not from the ashes — thankfully — but playfully approaching life with a wink at her dreams and plans. Her baby, her company “10AM”, expanded with “10AM Apotheke” and “10AM Lofts”. Why? Because she can! She has the unique ability to manage artists and coordinate complex projects, curate healthy food and herbs as well as beauty and wellness products, and also beautify the urban landscape with stunning, highly aesthetic lofts — architectural gems that welcome guests from all over the world, leaving them with an unforgettable taste of modern Greece. Because Eva will always make us proud. Eva, a sensitive soul (though she’d never admit it), works through her guilt and is relentlessly creative — constantly operating on fast-forward. Eva, extroverted and polite, with a smile that conceals her kind and deep human layers, makes a conscious, mindful effort — I feel — never to burden those around her.

 By Mia Kollia
Photographs: Mairy Leonardou
Translated by Ellie Spanos

Eva, let’s go back to the beginning. What were you like when you finished school? What were your dreams back then?

When I finished school, I had some small dreams — a few of them were borrowed from my grandfather. He always had university on his mind and wanted me to become a lawyer. I, on the other hand, was also influenced by my mother’s family, who were in hospitality and tourism. My dreams fell somewhere in the middle.

Did your grandfather have a great influence on you?

Oh yes! The one word I constantly heard from him was “university, university”. It wasn’t just about getting good marks, but about the pursuit of knowledge in general.

So how did you make the leap into fashion?

Believe it or not, that passion stems from… language. Ever since I was a little girl, I was fascinated by the foreign children staying at my grandfather’s hotel. Seeing 7 and 8 year olds speaking perfect English made me want to do the same. I couldn’t understand that it was simply because they were from England! So I started buying English magazines and reading texts for practice. These magazines were fashion magazines. When I realised that I really liked fashion and wanted to learn more about it, it was a blow to discover that there was no university programme in Greece at the time.

And why didn’t you go abroad to study?

I went later. Since I couldn’t study fashion, I turned to marketing because I wanted a field aligned with the lifestyle industry. I aimed for the marketing programme at the Athens University of Economics and Business, but the entry requirements were incredibly high that year and I didn’t get in. Instead, I completed my Bachelor’s degree in Business Administration and Media Studies at Deree. Afterwards, I went to London to pursue a Master’s degree in Media Management at Central Saint Martins. It was there that I started to focus on my dream and realised all paths were leading to something more practical, related to media and communication in the broader sense of the term — something tangible and closer to my desires.

Is that where you mapped out your professional future?

I decided to return to Greece after graduating and started working as an agent at a modelling agency. As you can imagine, it was very difficult to tell my grandfather and my family what I was actually doing, so I simply said I was working at a large advertising agency. A few years later I was offered a job in London and faced a major crossroads: should I stay in Greece during the economic crisis? I ultimately decided to stay and founded 10AM.

What does the name 10AM mean exactly?

It is the acronym for 10 Artists Management, because when I first launched I represented 10 artists. I was absolutely thrilled.

And how did this spectacular space in Kerameikos come together?

In the early days, I didn’t have an office so I started working from home. As the agency expanded and I needed a space to host meetings and consult with artists, I started looking for a suitable space. That’s how I found this building, where only the second floor was available at the time. It was ideal because I wanted a layout that could double as a photography studio. Architecturally, the building doesn’t have any external structural columns, which makes it incredibly unique.

How interesting! What was the biggest surprise you discovered in the building?

My architect and I discovered it together when we noticed some shadows on the ceiling and realised the structural integrity of the building relied on those squares in the ceiling that had been covered. When we uncovered them, this striking ceiling cover was revealed.

An accidental architectural masterpiece!

Absolutely! Initially, I used the office and studio but I later transformed it into a residential apartment. Today, I rent out various spaces in the building, and it has also become an important space for photographic and cinematic productions. In fact, several artists have bought space here. The site originally served as a food warehouse, but today it possesses an artistic soul, as the two floors I don’t occupy are inhabited by a painter and a lighting designer. Having a community of artists and creators under one roof is exactly what gives the property its distinctive identity. I’ve also created a shop in the basement that opens every weekend, and I organise various events throughout the property. The idea for the weekend shop began when I realised there was a growing demand for authentic products from Crete and I wanted to offer something associated with my roots. I was constantly being asked about the products I use and where they could be purchased, so I decided to create this space. I felt it was the opportunity to share my favourite curated products with a wider audience.

What kind of products do you have in your shop?

The space is filled with authentic products from Crete, from candles and bath products to organic foods. Every single item is meticulously sourced and closely connected to local traditions, a process I find deeply fulfilling and want to share with my visitors. It is also very rewarding when customers from abroad come in and ask us to show them the products. It was this very interest that sparked the idea for the website and our online presence. I wanted to offer an easy way for people to connect to everything we love about Crete.